تقدس کوه خواجه در میان پیروان مسیح -نسطوریان
 
سیستان برای سومین بار...
زابل پایتخت ایران باستان
 
 

کوه خواجه برای مسیحیان نیز مقدس است وکراراًدرانجیلهاآمده است.در روایات مسیحی آمده است که در زمان تولد حضرت مسیح،سه مغ(روحانی زرتشت) از مشرق زمین با دلالت ستاره ای به بیت اللحم رسیدند، جایی که حضرت مسیح در آن متولد شد.

در یک تفسیر لاتینی انجیل متی موسوم به اوپوس ایمپر فکتوم ، داستان این سه مغ آمده است. براساس این تفسیر سه مجوس از طریق یک غیب گویی کهن می دانسته اند که همواره باید در انتظار طلوع ستاره ای باشند که آن ها را به تولد حضرت مسیح بشارت می داده و به محل زایش وی دلالت می کرده است در زمانهای کهن این مجوسان سه گانه پس از شرکت در مراسم یک جشن بسیار کهن که هرساله پس از فصل حصاد ( کوبیدن غلات ) یعنی دو هفته پس از نوروز در کوهی که در مشرق زمین قرار دارد گرد می آمده اند ودر آنجا خاموش نشسته به انتظار طلوع ستاره می ماندند تا آنکه ستاره مطلوب طلوع کرده آنان را به محل زایش منحنی دلالت می کرده است .

   اسامی این مغها ی سه گانه ، گاسپار ، ملیکور و بالتازار بوده که در روایات ارمنی با تفاوت های جزیی به صورت دیگری یاد شده اند. هرتسفلد یکی از آنان را با پادشاه پارتی نژاد بخش شرقی فلات ایران یعنی گوند فار و نهایتا رستم دستان یکی دانسته است و نقش وی همراه دو مجوس دیگر در میان نقوش دیواری کوه خواجه پیداشده است.


ارسال شده در تاریخ : شنبه 18 آذر 1391برچسب:, :: 8:6 بعد از ظهر :: توسط : SOHRAB

سیستان مانند خراسان و مشرق بطور کلی در میانه و اواخر دوره ی ساسانی دارای گروه های پراکنده از جمعیت مسیحی بوده است. این عناصر مسیحی گرچه شمارشان رو به کاهش میرفت ، اما تا اوایل دوره ی اسلامی دوام آوردند.
درباره ی وضع کلیسای مسیحی در سیستان اطلاعات صریح چندانی در دست نیست ، بلکه پاره ای اشارات پراکنده باقی مانده است

وضع و حال مسیحیان در ایران عصر ساسانی هرگز کاملا دور از تنشها و کشاکش ها نبوده است. شاهنشاهی ساسانی از همان سالهای نخست پایه گذاری این دودمان بر جمعیت های مسیحی فراوانی در بین النهرین و مزرهای سوریه و ارمنستان فرمانروایی یافته بودند.

.... کوچاندن مسیحیان بویژه در امتداد مرز ارمنستان از 339 م آغاز گردیدودر نتیجه در نواحی گوناگون فلات ایران کوچ نشینهای مسیحی بنیاد نهادند.

مسیحیان نیز مانند یهودیان ، مانویان و پیروان ادیان دیگر به پایگاه فرودستی و فرمان گذاری خود در کشور تن دادند و زیر سرپرستی مطران خود که در تیسفون بسر می بردند و اسقفان خود در جوامع جداگانه ای سازمان داده شدند که بسیار همانند نظامی بود که در اواخر دوره ی اسلامی و در امپراتوری عثمانی رواج گرفت.

آیین مسیح را کوچ نشینان مسیحی رواج دادند . پس از آنکه خسرو پرویز در 609 م " ادسا (شهری که مرکز نستوری ها بود) را سخت دستخوش غارت ساخت ،مسیحیان یعقوبی این شهر به سیستان و خراسان کوچ داده شدند

این یعقوبیان از مافریان یا مطران تکریت به نام ماروناس درخواستند که برای آنها رهبران روحانی تعیین کند؛ ازین رو وی اسقفانی به سیستان ، هرات و آذربایجان فرستاد.

نام یکی از اسقفان سیستانی " آفرید" نام داشت که در شورای دادبشوع که در 424 م برپا گشت ،شرکت داشت.

در سیستان بزرگ، پنج مرکز عمده ی مسیحیان وجود داشت : درنگیانا یا زرنگ _ فراه _ قاش یاخواش- بست و رخد = آراخوسیا یا الرخج)

در 394 ق / 1003 م سپاه نورسیده ی محمود غزنوی که در میان آنها شماری هندوان کافر حضور داشتند شهر زرنگ را که هنوز شماری مسیحی داشت غارت کردند و مسجد آدینه ی مسلمانان و کلیسای ترسایان را به آتش کشیدند

*******.


ارسال شده در تاریخ : شنبه 10 تير 1391برچسب:, :: 7:20 بعد از ظهر :: توسط : ARASTOO

صفحه قبل 1 صفحه بعد

درباره وبلاگ
امیدوارم این یادگاری های مکتوب ناگفته های سرزمینم رابرهمگان روشن نماید. اهورای پاک راشاکرم برآنکه ازجام خدمت ؛به من جرعه ای نوشاندتاگامی درراه اونهم وبه مقام قربش نزدیک گردم. امیدوارم که تلاشم دراهدای این وبلاگ موردرضایت مخاطبین قرارگرفته وباانعکاس نظرات پیرامون مندرجات،مراازانتظارات آینده خودبهره مندفرمایند.
موضوعات
آرشيو وبلاگ
نويسندگان

Alternative content