تقویم سیستان-25اردیبهشت
 
سیستان برای سومین بار...
زابل پایتخت ایران باستان
 
 

25اردیبهشت سالروز بزرگداشت فردوسی کبیر گرامی باد


ارسال شده در تاریخ : دو شنبه 25 ارديبهشت 1396برچسب:, :: 6:36 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

واژه واژه ام را در شاهنامه بیاب...
که رستم یلی بود درسیستان...

اول بهمن زادروز فردوسی کبیر برهمه ایرانیان به ویژه سیستانیان مبارک


ارسال شده در تاریخ : جمعه 1 بهمن 1395برچسب:, :: 3:39 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

دیشبــــ تو را دوباره پر از آبــــ دیده‌ام
دریاچه‌ام نمیر که من خوابــــ دیده‌ام
در فصل شوق با تو ملاقاتــــ می‌کنم
با اشکــــ خویش هم شده دریاتــــ می‌کنمـــ


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 25 شهريور 1395برچسب:, :: 10:56 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

بی بی صنم جانم انارِ سیستانم
bibi sanam jaanam, anaar-i seestaanam
adored lady, my love, my (sweet) Sistani pomegranate

بہ دروازۂ تاج قرغان جائے صنم جانم
bah darwaaza-i taaj-qurghaan jaa-i sanam jaanam
at the gate of Tashkurgan is your home, my dearest love

کسے حرفِ دلِ ما را ندانست
kase harf-i dil-i ma ra nadaanist
no one knows what our heart says

بہائے محفلِ ما را ندانست
bahaa- i mahfil-i ma ra nadaanist
knows not the value of our gathering

بہ جز طوفان کسے در شہرِ غربت
bajuz toofaan kase dar shahr-i ghurbat
in the alien city, except for the storm, no one

نشانِ محفلِ ما را ندانست
nishaan-i mahfil-i ma ra nadaanist
(no one) knows where our gathering is

بی بی صنم جانم انارِ سیستانم
bibi sanam jaanam, anaar-i seestaanam
adored lady, my love, my (sweet) Sistani pomegranate

بہ دروازۂ تاج قرغان جائے صنم جانم
bah darwaaza-i taaj-qurghaan jaa-i sanam jaanam
at the gate of Tashkurgan is your home, my dearest love

دلِ نازک تر از اندیشہ دارم
dil-i naazuk tar az andesha daaram
I have a heart weaker through fear

ہوائے معتدل چون ریشہ دارم
hawaa-i mu’tadil chun resha daaram
as temperate weather makes the roots flourish

ہمہ گلہائی عالم گر بخشکد
hama gulhaa-i aalaam gar bekhushkad
were all the flowers of the world to dry up

تو در باغِ خیالیم ریشہ داری
tu dar baagh-i khayaalam resha daree
you will still be rooted in the garden of our thoughts

بی بی صنم جانم انارِ سیستانم
bibi sanam jaanam, anaar-i seestaanam
adored lady, my love, my (sweet) Sistani pomegranate

بہ دروازۂ تاج قرغان جائے صنم جانم
bah darwaaza-i taaj-qurghaan jaa-i sanam jaanam
at the gate of Tashkurgan is your home, my dearest love


ارسال شده در تاریخ : جمعه 12 شهريور 1395برچسب:, :: 3:35 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

سروده ای ازخانم گلوی
 
یادِه وَخَیر رُوزِه کِه خُورکَک بُودِه
وپَشتِ گَز دَر آلِ چُورتَک بُودِه

دردِه نَبو بلا نبو وَ زابل
همِه مَه رو بَراه وَ سَرچَک بُودِه

از دَمِ دَر وََقتِه کِه  بی بی میومََه
بر سَریو  هَمَه وَ جُوپَّک بودِه

دمُّونِ رود هَمیشَه سَر صَدا بو
مختَه هَمَه وَ دوغُ و چُولُّوک بُوده

اگجَه شَه او خاطِرُ و لطفِ شیرین
همه مَه پاک و مثلِ پُوتَک بُودِه

دولِنگِ  دَر همیشه دَم  وا  بُودَک
گوچَه گُونَک مُختَه وَ شُورتُوک بودِه

مردمِ دِه خدا بودَک وِردِشو
نه اَهلِ غِل نَه اَهل کُولَّک بودِه

ماه وخُسوف اَگَر وچَش میومَدَک
ور غَمیو َهَمه َوخَهزُک بوده

همَه بُدو بُدو َو کَنگِ خونه
و دَنگُ و دُونگ اسیر طَبلَک بوده

کاش کِه دوبارَه میومَدَک اُو رُوزا
که سَر خُوشُ و  هَمَه چَغُورَّک بودِه


ارسال شده در تاریخ : جمعه 18 تير 1395برچسب:, :: 1:43 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

زابلم هامون تو خشکیده از دست قضا
لشگر ریگ وغبار حاکم شده برخاک تو
چشم خوردی زابلم آبت به یغما برده اند
آفرین بر قوم شیر ومردم بی باک تو
خاطرت باشد که تو انبار گندم بوده ای
پس چه شدانگور نان وبوته های تاک تو
کوه خواجه ،شهر سوخته شاهد عمر تو اند
عمر کن باصبر تازنده شود املاک تو
هیرمند ،لب تشنه ایی چشم انتظاری بحر آب
جان گرفتند مردمان از آب صاف وپاک تو
غم مخور زابل زاین جور وجفای روزگار
شاد گشتند دشمنان از چهره ی غمناک تو
خشک باشی سبز  باشی ماهمیشه باتوایم
شعله میگیرد تنور دل از این خاشاک تو
شک مکن برخود توروزی قهرمانان داشتی
یا علی گوسیستان ملعون شود شکاک تو
(محسن کیخا از سکوهه )


ارسال شده در تاریخ : شنبه 25 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 7:55 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

م سیستونیو  قِدمتِ مِ (پَوچَکِ ) پرگار - بِل تَه منَه بُگِه کُلِّ فَلَک (سَوزِ ) ( بُورَک) خوار - از خوبیِ مِ صَد تَه کتاب اومدَه و بازار - آبگوشته مَپَز ( َلهلوکِ) مِ بِی گُلِ( آچار )- مِ سیستونیو زبونِ مِ همپایِ شِکَر پاش - در حق طلبی بدادِ وَ مِ شهرتِ عَیّار - مِ سیستونیو (جوری کَشِ) خُونهِ  علمدار - هَستو وَ درِ لطف حسین مَحرمِ اسرار - مِ سیستونیو هرجَه بَشو دارو خَریدار - گَر (زابلیو) یا (زَهکی) از دِلِ (لامشار) -مِ سیستونیو بالُ و پرِ  شعر گُهر بار  - وَر(کُرگزِ) مِ هَستَه خدا یاُر و نِگهدار - مِ سیستونیو (هامُونیو) از دِلِ (هیرمَند) - در طالعِ مِ نویشته نَشَه (تُوتی) وَ (خُشکار)- مِ سیستونیو (تَجگی )خُورُ و عاشِقِ (اَعنار) - کلوچَه (نمِخَه رو) پیشِ چَشِ (زَنکِه) (گُچَبجار) - مِ سیستونیو از (خَمَکُ) و (باغَکُ) و (وَرمال) - از دِه (چَرَک) و (آمینَکُ) از (تلَگِه) (بُنجار)  - مِ سیستونیو (گوچِه) کَلُ و کَشتَه نو (مَنگال)  - از هَر جَه بَشو (قرُوت) ( شَمیدا ) از لَبَ (تَهقار) - مِ سیستونیو بر همگی مَرحَمُ و تیمار - مِ هَم نَفَسو خِ کَرَمُ وبَخشِشُ و  ایثار - مِ سیستونیو از (اَدیمی) ، (گُوریُ) و (کانال) - مِ دَر (جَزینَک) بدیدُ وَ وچَش قاسمِ سَردار  - مِ سیستونیو از (نَجَفُ) و (رُستَمُ) و (کَهخا )- مِ بَر (کَهَکُ) و (سَکوَه) بُودا عاشِقُ و غَمخوار -مِ سیستونیو گَردَنِ مِ بِلندَه وَ عالَم - از (قُرقُریُ) و (اُشتُرَکُ) و  (پیریُ) و (میشکار) - مِ سیستونیو غلُومِّ دَرِ حیدَرِ کَرّار  - بَر غُربَتِ مِ حَضرَتیو هَستَه خریدار -م سیستونیو (واصِلونی) (کِمَّکُ) و (رَهدار )- از روزِ اَزَل بدیدُ وَ چَش ماهی ّ(نیزار)- بِل باز بُگو بَرتو کِه مِ هَستو اَز اَگجَه -از دِه (سَدَکی)سَنچولیُ) و ( تُوتّی) و (مُختار) -  مِ سیستونیو (واصِلونی) دِه( نُوِ سردار ) -  اَز روزِ اَزَل بگُفتِه وَ مِ  قاسمِ بِی خار .سروده بختیاری سیستانی


ارسال شده در تاریخ : جمعه 24 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 3:38 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

جوادشهنازی
الا رستما، مرد کوپال و نام
که با دست تو دیو و دد گشت رام
الا مرد بخشنده ی تاج و تخت
کجایی که از  خانه ات رفت بخت
کجایی که مردان تو تشنه اند
به خون دل خویش آغشته اند
تو را بستن چشم اسفندیار
دگر شاخه ی گز نیاید بکار
بگویش بیا دست رستم ببند
که بختت رمید و نماندت کمند
بگویش زمان پست و پتیاره شد
بر این مرده ریگ تو بی چاره شد
از این برنگین  بخت رو تافته
ز خنجر تن و جان او آخته
تو را مرگ سهراب ماتم نبود
به مرگ سیاووش تو را غم نبود
بکن بر تن خویش رخت کبود
بکن چشم از اشک همسان رود
که بر مرگ هامون بباید گریست
که بی آن نشایست یک لحظه زیست
به زرتشت بر از بر ما درود
مگر آب چشمش کند زنده رود
دگر هیچ دختی نشوید تنش
به آن پاک دریایچه ی  مهر فش
دگر سوشیان بر نخیزد ار آن
کزان پاک تخمه نمانده نشان.
ز ماتم رخ خویش پر خون بکن
دو دیده ز خون رود جیحون بکن
کنون قوم تو ترک میهن کُند
ز بی چارگی مهر از آن بر کَند.
هلا ریخت باید ز رخ سیل خون
که این جام زرین بشد  واژگون
نبیند رخش ماه دیگر در آن
نخندد بر آن چشم نیک اختران
هلا شرمتان باد نو کیسه گان
توان داشتید و ندادیش جان
ندیدید پر اشک چشم زنان
کشیده به «کُل» جان رنجورشان
ندیدید به هامون چسان ماهیان
فرو مانده در خاک و دادند جان
تو ای مادر دهر خاکت به سر
که فرزند تو شد چنین بدگهر
به دست و تن خویش کردت هلاک
همان به به بر گیردش تیره خاک
دگر شرم تان باد  بی مایگان
زدودید جان از تن سیستان      
چو بدنام نزد خدا  نام تان
هماره بود تلخ زان کام تان
به تاریخ مانید زشت و پلشت
که کس اینچنین تخم زشنی نکشت
جهان را جهاندیده سامان دهد
نه هر بی هنر رأی و فرمان دهد


ارسال شده در تاریخ : جمعه 17 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 10:1 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

از ارومیه رد شد و ” هامون “
پشت ذهنش تلق تلق می کرد
بانوی پا به ماه “کنسویه “
توی آغوش باد دق می کرد

رفته ام تا شمال غربی عشق
تکه های دلم ولی جا ماند
سرزمین جنوب شرقی من
تشنه بود و غریب و تنها ماند

من مصیبت کشیده ام یک قرن
بوی آوار می دهد بدنم
داغ هجرت کشیده ام یک قرن
طعم کافور می دهد دهنم

خاطرات نگفته ای دارم
از غروب غریب “اوشیدم”
“قلعه کاخا” که سر بر آورده
چون”سپند” از برابر رستم

باغ تاریخ را هرس می کرد
“پیکرک”با نگاه طوفانی
مانده از این “نگاره ها” تنها
یک ورق حسرت و پریشانی

در کدامین هزاره می بافد
“سوشیانا” برای دامانت
این طلسم است یا تمدن شرق؛
-تیله های شگفت چشمانت-

من به تاریخ خویش می بالم
گرچه این آسمان دلش تنگ است
گرچه گز شانه اش ترک خورده ست
سهم مرغابیان اگر ؛ سنگ است

از ارومیه رد شد و “هامون”
باوری کهنه را تکان می داد
شور و شیرین به هم گره می خورد
به سکوت قبیله جان می داد
سروده ی خانم شهنوازی


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 16 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 7:21 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

 شعری از استاد شهنازی

بْدیدی کِه شْطو شه روزِ ما شو شه                 
بَخْت زِر خَزی روزِ بد پو شه

از کلو بینی لشِّ ما دْلو بُو                          
گَنْدُم از خومی خُد خوا پَلو شه

ماسِ ما تْرُوشّ و گالِ ما خُورْکک                 
گال زُرْدر، تووِ ما واتو شه

مسکه اَلْوو شه دوغِ ما بْرِخْتک                        
مَشْکِ خالی وه مِیخ لکَتو شه

دس ما چُلُّک، پُوزِی ما چور شْته                 
دومِ دَه مَنی مه پَدو شه

پچووِی مِشْما امْرو چُوک شْته                
تِیشه چار مِیخه خُورْد و دَسْخو شه

چپّته تَنْگ و سرّکه دْرازه                           
ایمْنه کِه پوککِی ما مَنْدو شه

وجگِ اَمْسائه ره ما مجْگ دیدَه                    
پَشْمکی خُد ما ور ما گَلو شه!

خووِ رُسْتَم بینِه نو سوراب                         
ما وه غورو نو بَختِ ما خو شه

اووِ زابُل وه لَظِه لُوش مِی شو                    
نْبینی رُو دَر اووِه کِه خَلو شه

بْگُفْتو خِی خُت خوا اِیفِ نو ور ما                 
باد بْیَشْنی یو کُرگز اَسْخو شه

از کلوگپّی بتِّ چیده شْتَه                          
چِیدِه بِیچاره عُمرِه سر چو شه


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 16 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 7:12 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

غروب خسته «هامون» کنار «خواجه» می ماند

به ناز ساز «اوشیدا» بدون ساز می رقصد



ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 16 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 6:53 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

دوتاکفتر بوده در تاق ایوو

du taa kaftar bude dar taaghe ivo

یکه در خونه و یک در بیابو

yake dar khona vo yak dar biabo
خدایا جفت ما را تاق کردی

khodaya jofte maa raa taagh kardi
دل منه تا قیامت داغ کردی

dele mna taa ghiyaamat daagh kardi
1-ایوو:ایوان
2-بیابو:بیابان
3-تاق:فرد،لنگ،غیرجفت


ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 14 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 1:0 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

ياده ديروزه ده مه بخیرچه آ دمایه دشتک
 
چه ابادی چه دله خوش چه باغه سوزمگه خشکسالی بشتک

مردم اگه مال کم دشته

سفره اشوپرازبرکتواعتقادبو

همش نووه ره پره او بو

زمینه سوزازگندموجوبو

دسشومشغوله کاروغمه دلشوخوبو

یکه ماله ره جاله میکه

یکه سرگرمه دوختن گوبو

بویه پختن نون تفدووقته مپیچی ده ره کوچه خاکی چه حاله دشتک

ياده کلوچه بورکوتجگیه دمه عیدبخیر

کوخواجه وبی بی دوست قول قوله بو

نووه ره پره ازماهیوول وه له بو

اوه قديمه همچي رنگ زندگی دشتک

درده نبودله پیرمه جووبو

صوبه همه خه صداخروسو پومه شده

همه ساده دل بوده وبرابرهم اوه مه شده

مرگوزنده دهه مه سره زبونه بو

گازوفره ندشته غذاشوروکوته ماله همه بو

خونه ک گلی پرازلطفوصفابودرشوبسته نبو

مسه حاله ک اشته همه ازسنگواجر

کسه کم دلوخسته نبو

خلاصه همچي پرازلطفوصفایاده خدابو

ياده دی روزه دهه مه بخیر ک هرچي بو بهترین حالو هوابو

نویسنده: صادق ستاری (روستای ارباب)


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 9 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 9:12 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

گل و خاک و خِشت  زابل ، سخنی هزار دارد - به یقین که این ولایت ، نسب از بهار دارد - بنگر که نام زابل ، شده آشیان به خوبان - که جمال و حسن ایشان ، خبر از نگار دارد -  به خدا که سیل و طوفان ، شده  شرمسار ایشان  - به یقین طلای آنان ، زر صد عیار دارد - به حریم پاک مولا ، دلشان تپیده هر دم  - که ز فعلشان ولایت ، گل یادگار دارد - همه جا به کل عالم ،  شده سب ،  اداء به حیدر - بجز از دیار رستم ، که سر از هزار دارد - چه تمدنی به پا شد ، به تو ای سرای یزدان - که به شرق و غرب عالم ، همه جا وقار دارد - همه دانش و شجاعت ، همه ریشه و اصالت - همه میوه و ثمر را ، شجرت به بار دارد - به فدای مردمانت ، به فدای عاشقانت - به فدای آنکه بر تو ، دل غصه دار دارد - (بُورک )تو یادگاری ،( کُلَک ) تو صد هزاری - همه دم زمین و باغت ، سخن از انار دارد - تو دیار عارفانی ، تو زمین و آسمانی - نفس و وجود ، قاسم به رهت قرار دارد                

سروده : بختیاری سیستانی


ارسال شده در تاریخ : یک شنبه 5 ارديبهشت 1395برچسب:, :: 11:30 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

گر مرا اعدام و تیرباران کنی
لاشه ام را تکه و ویران کنی
تکه هایش را سپس پنهان کنی
باز گویم که من سیستانیم
تیغ داغی بر تن زارم کنی
همچو حلاجی تو بر دارم کنی
باز گویم که من سیستانیم
گر که از تاریخ مرا پاکم کنی
در بدر در بین افلاکم کنی
زیر آوار ستم خاکم کنی
باز گویم که من سیستانیم
گر که آواره ز سیستانم کنی
درد غربت را تو بر جانم کنی
نان من عشق است تو بی نانم کنی
باز گویم که من سیستانیم
گر ز می نوشی تو ناکامم کنی
جای می زهری تو در کامم کنی
باده را خونین و در جامم کنی
باز گویم که من سیستانیم
گر که سیستان را تو زندانم کنی
رخنه در آئین و ایمانم کنی
اهرمن را حاکم جانم کنی
باز گویم که من سیستانیم
گرچه در دنیا کنون آواره ام
از نگاه این جهان دیوانه ام
گرچه ویران گشته در این خانه ام
باز گویم که من سیستانیم
گرچه امروز بی نصیب از یاری ام
پشت این غم خانه رسوائی ام
گرچه محکوم شب خاموشی ام
باز گویم که من سیستانیم سیستــــانیمـ


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 27 اسفند 1394برچسب:, :: 3:54 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

برخيز و با ما درين دشت، جوياي آب روان باش
با تشنگان كويري، همپا و هم داستان باش

رفته به تاراج پاييز، دار و ندار گل سرخ
همچون بنفشه سيه پوش، در ماتم بوستان باش

تا جوشد از تاول پا، در هر قدم چشمة آب
اي خاك لب تشنه فارغ، از منّت آسمان باش

هرگز مكن پهن چون گُل، رنگين بساط تجمّل
يك لا قبا باش چون سرو، آزاد و آسوده جان باش

تا از حصار شب شوم، گردي رها در دل صبح
يك روزن انديشة مهر، در ظلمت بيكران باش

بر روي هر باد گمراه، آغوش مگشاي چون كاه
مانند صد خوشه گندم، درسفره ای قرص نان باش

تا وارهند از غم و درد، دلهاي اندوه پرورد
فرياد بيداري قرن، در نای هر ناتوان باش

ای نخل بارآور من، عمرت دراز و سرت سبز
در هُرم اين دشت سوزان، ما را به سر سایبان باش

اي مانده در خاک غربت، افسرده حال و پریشان
همچون " سَهي " از دل و جان، ديوانة سيستان باش.


ارسال شده در تاریخ : دو شنبه 5 بهمن 1394برچسب:, :: 8:4 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

الا ای باد

ای تاریخ سیستون مره فریاد

و روی گلومه خارخار سرو سوغات کو کرده

آوای اشنیده از دیریه

منه نصف جو کرده

رباعی بخو تو از کنگ دیوال بلند شهرستو

که مض تیتک تنگ چش دشمه

و دغال گفتگو کرده...

"استاد غلامعلی رئیس الذاکرین"

 بر گردان:

هان ای باد صدوبیست روزه

ای رهروی تاریخ سرزمین من!

ای لشکر پرجوش و خروش

خبر تازه چه داری؟

زیر پیشانی نوشت خویش

چیزی بگو!

که داغ درماندگی بر پیشانی ات آشکار است

لحظه ای آرام گیر

بگذار هامون، دست و پای خسته ی تو را بنوازد

هان ای باد

ای فریادگر تاریخ سیستان

کام من انباشته است

از هوس سوغات روزگاران دور

که تاب از من ربود

رباعی بخوان باد

بر کناره ی باروهای شهر

مردم چشم بدخواه تنگ است

گاه گفتگوست در دشت...


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 26 آذر 1394برچسب:, :: 5:18 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba


ارسال شده در تاریخ : یک شنبه 15 آذر 1394برچسب:, :: 10:0 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba


ارسال شده در تاریخ : یک شنبه 15 آذر 1394برچسب:, :: 4:37 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

 چَپ سِی مکو سُون مِه ، الّ و مل مِی شا مِه

خِی اَر سرِ مجٌگِ تو وه گل مِی شا مِه

 خِیراتِ او سرپِنجه ی مَقبُولِ تو شا

 تو مزَنی نو چاپی وه چغل مِی شا مِه

 سروده ای از جواد شهنازی


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 5 آذر 1394برچسب:, :: 9:49 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

باز زن پنکه را که روشن کرد
بوی سیگار بهمنش پیچید
بوی الکل که مست می رقصید
توی گلهای دامنش، پیچید


خسته از بوی آشپزخانه
خسته از چند شیفت کاری
خسته از رنگ تند نارنجی
خسته از این چهاردیواری


کاش می شد که بشکند اینبار
یک نفر این سکوت مطلق را
آه، یک روز آخرش می کشت
زن همسایه ی دهن لق را


ناخودآگاه باز هم چرخید
روبروی میز توالت بود
باخودش حرف می زد و اما
مرد ،مثل همیشه ساکت بود


باز یخ می زند تمام تنش
وسط آبهای ماسوله
دخترش غرق میشود هر روز
تو سفیدبرفی،هفت کوتوله

طعم میدان تلخ آزادی
داخل قطره های رزماری
کاش میشد دوباره برخیزد
نسل یعقوب لیث صفاری


ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 5 آذر 1394برچسب:, :: 9:40 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

مشما در تاریخ پر افتخاره خا متنه گله اینه آدم ودی بکنه که خی همت به نظیره خا نمتو که باید و شاید، شوشک بودنو از سیستونه خا دفاع مکرده. یکه از کلوترینو شوشک ترینشو سردار دلاور، بوده که هنو خیله از کلونونه سیستونی اونه یاد منه نو ور مشمائه واجبه که ای مرد کلونه به هوش نکنه و به شک یادنه سینه و سینه چقل دئه. محمد رضا خان پردلی (معروف و مرزا خان)
هر پورزال و پورمرد ایرانی رضا خانه و شوشکیو به کلگی یاد منه؛ و اگه خودشوئه شرایط او دورانه ندیده بشه خی آدمونه بوده که از مه دوران ورشو گپایه مگفته. کمتر کسه ودی مشته که از ترپوندنه رضاخانه نترسه! وله ور مشما افتخاره که ته ای دم  حتی یگ له از جماعته مشما و ترسوندوک بودنشو گپه زده نشته نو و شجاعت شناخته شته.
دمکه رضاخان آدمونخا و سیئی گرفتنه مالیات و سیستو رائی منه، هر که از نخالگونه خاندان علمونو از مچتیگونه رژیم پهلوی بوده ، سرخا رو مگیرنو دره ذلت خیشو همکاری منه وله یگ سردار نره و اسم محمد رضا خان پردلی از پشت و رند رستم و یعقوب لیث سیستونی پو مشونو جواب نم گستاخیه ره خی یگ چت محکم مده وشو.
بعضه از آدمونه که خی مرزاخان بوده نو بعضه از پورمردونه که قدیم در ژاندار مری بوده مگه هیچ کسه نمتنست اینه باور بکنه که یکه در رو رضاخان خی او دندونیکه منه. سردار دلاور و رشید، محمد رضاخان پردلی ره و تهرو دعوت منه و اونه چه مله تهدید منه وله اوشنه جواب مده و دمکه میائه و سیستو ور دگه له در پوز باج گیرونه شاه قا موشته لت مده نو اوشنه سرجاشو مرشونه.
مرزاخان خودیو یکه نبودنو هزاران نره شر سیستونی سوارکارونه مسلحیو بوده ده.یکه از وقایع  خیله مهم و غرور آفرینه که هر سیستونی باید سرخا ترنده بگیرنو و مرزا خان افتخار بکنه، شکستن بند اوغونی هسته.
خی عهد نامه پاریس که شومپتونه قاجار امضاء بکرده سیستو  دو جا بشدکو هامون در ایرانو هیرمند دره اوغونی بیفتیدک و متاسفانه انگلیسیگو باله هیرمند بند مساخته و ای کارشو منجر و ای بشدک که یگ له اوکه ره و رو کشتگرو بسته نو نووره خشکه بشدک.
اولین و ته ای دم آخرین جواب ای گستاخی ره، مرزاخانه بدادکو خی آدمونخا برخته نو مرزا خان پش بند سرجا خا مسته  نو نرانر سی منه نو نره شرونه مشمائه بنده شیم شیم منه نو اونه از جایو وره مکنه و کسه ئه جراته ندشته که بتنه اوشنه از  اقدامشو شیمو بکنه.


ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 3 آذر 1394برچسب:, :: 3:27 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba


ارسال شده در تاریخ : جمعه 29 آبان 1394برچسب:, :: 12:16 قبل از ظهر :: توسط : mojtaba

بزن باران که حسی زرد دارم
شبیه بغضهایت درد دارم
میان اشکهایت هی چکیدم
غمی داغ و وجودی سرد دارم


بزن باران، بزن بر تار و پودم
برای قصه هایت گوش بودم
بباران غصه هایت بر دل من
بزن شلاقهایت بر وجودم


من از مستی و از هر خم گریزان
من از احساس هر گندم گریزان
شبیه غربتی با طعم جاده
من آواره،سر درگم گریزان،

همیشه قصه هایم شکل برگ است
بزن باران که روزم روز مرگ است
شکوه بارشت غربت گرفته
نیا باران،دوای من تگرگ است...


ارسال شده در تاریخ : یک شنبه 17 آبان 1394برچسب:, :: 3:1 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba


ارسال شده در تاریخ : جمعه 15 آبان 1394برچسب:, :: 1:53 بعد از ظهر :: توسط : mojtaba

صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 19 صفحه بعد

درباره وبلاگ
امیدوارم این یادگاری های مکتوب ناگفته های سرزمینم رابرهمگان روشن نماید. اهورای پاک راشاکرم برآنکه ازجام خدمت ؛به من جرعه ای نوشاندتاگامی درراه اونهم وبه مقام قربش نزدیک گردم. امیدوارم که تلاشم دراهدای این وبلاگ موردرضایت مخاطبین قرارگرفته وباانعکاس نظرات پیرامون مندرجات،مراازانتظارات آینده خودبهره مندفرمایند.
موضوعات
آرشيو وبلاگ
نويسندگان

Alternative content